Eight Below (2006) : அண்டார்ட்டிக்கா..

அண்டார்க்டிக்கா......வலுவான தோற்றத்தில் ஆண்மையையும் அழகிய உருவமைப்பில் பெண்மையையும் இரண்டர கலந்திருக்கும் உலகின் விசித்திரமான பூமி.குமரிக்கண்டம், அட்லாண்டிஸ் போன்ற வியக்கத்தக்க பேரதிசயங்களை பற்றிய தேடலில் நான் கண்டுக்கொண்ட இன்னொரு உலகம்.எங்கும் பனிப்பாறைகள், ஆளைக் கொல்லும் குளிர் என்று தனக்குள் எந்த அரசியலையும் பெரும்பாலும் சிக்கவைக்காத ஆச்சரியமிக்க கண்டம்.கடந்த மூன்று நூற்றாண்டுகளில் அங்கும் வாழ தன்னை பழக்கப்படுத்தி கொண்டான் மனிதன்.சின்ன வயதில் எனக்குள் ஏற்பட்ட தாகம்தான் அண்டார்டிக்கா போன்றவை.நாளிதழ், இணையம் என்று எங்கு இந்த பெயரை கேட்டாலும் ஓரளவாவது கண்களை அசைத்து விட்டுதான் நகர்வேன்.இணையத்தில் புகைப்படங்களை தேடி பார்த்து மகிழ்வேன்.அதுவே ஒரு திரைப்படம் அண்டார்டிக்காவை மையப்படுத்தியதென்றால்..

ஓர் உண்மை கதையின் பிரதிபலிப்பாய் ஏய்ட் பிளோ திரைப்படம் :

ஜெர்ரி ஷெப்பர்ட் அண்டார்க்டிக்கா ஆராய்ச்சி கழகத்தில் பயண வழிக்காட்டியாக பணிப்புரிந்து வருபவர்..படுக்குளிரும் பனியும் ஒரு சேர உறவாடும் அப்பகுதியில், அவருக்கு துணையாக எட்டு சவாரி செய்யும் நாய்கள்.ஒரு நாள், புதன் கிரகத்திலிருந்த ஒரு அரிய வகை கல், மெல்போர்ன் என்ற பகுதியில் இருப்பதாக கூறிக்கொண்டு வருகிறார் பேராசிரியர் டேவிஸ் மெக்லேரன்.ஷெப்பர்ட், அங்கு பனிப்பாறைகளின் பிளவுகள் அதிகம் இருக்க வாய்ப்புகள் உண்டு என்று எச்சரிக்கிறார்.அதை மீறியும், தனது பாஸ் உத்தரவின் பேரில் ஷெப்பர்ட், அந்த இடத்துக்கு அழைத்து செல்ல சம்மதம் தெரிவிகிகிறான்.மறு நாள் காலை, இருவரும் எட்டு நாய்களின் சவாரி பயணத்தோடு புறப்படுகிறார்கள்.

அது ஒரு நீண்ட தூர பயணம்...எங்கும் பனிப்பாறைகளும் பிளவுகளும் உயிரை காப்பாற்றிக்கொள்ள எடுக்கும் முயற்சிகளும் என அத்தனையும் பயங்கரமான தருணங்கள்.கண்ணில் கண்ட அழகெல்லாம் உண்மைகள் இல்லை..ஆபத்துகள் அதிகம் என்பதை சொல்லாமல் சொல்கிறது அண்டார்ட்டிக்கா போலும்,

இவர்களது பயணத்துக்கு இடையே, கழகத்திலிருந்து ஷெப்பர்ட்டுக்கு அழைப்பு வருகிறது.அதாவது, பலத்த புயல் தாக்கவிருப்பதாகவும் ஆதலால் விரைவில் திரும்பிவிடவும் என்று செய்தி வருகிறது.அன்று அங்கேயே தங்கிவிட்டு காலையில் முதல் வேலையாக புறப்பட வேண்டும் என பேராசிரியரிடம் கூறுகிறான்.ஆனால், "வந்த வேலை முடியவில்லை. மெல்போர்னுக்கு வந்திருப்பினும் கல்லை இன்னும் தேட தொடங்கக் கூட இல்லை.இவ்வளவு தூரம் உயிரை அடகு வைத்து இங்கு வந்துவிட்டு கல்லை தேடாது சென்றால் எல்லாம் விரயம் ஆகிவிடும்" என்று பேராசிரியர் ஷெப்பர்ட்டிடம் சொல்கிறார்.முதலில் மறுக்கும் அவன் பிறகு ஒத்துழைக்கிறான்.காலை விடிந்தது.தேடலில் இருவரும் இறங்குகிறார்கள்..இறுதியில் அந்த அரிய கல் கிடைக்கவே அங்கிருந்து கிளம்புகிறார்கள்.இதற்கிடையே, புயல் தனது வேகத்தை அதிகரித்துக் கொண்டு இந்த இடத்தை தாக்கவிருப்பதாக செய்தியும் நிலையத்துக்கு கிடைக்கிறது.

எட்டு நாய்களும் வேகத்தோடு இவ்விருவரையும் இழுத்துக் கொண்டு போகிறது.. திடீரென்று ஒரு நாயுக்குக்கு ரத்தம் கசியவே, இறங்கி பார்க்க வருகிறார் ஷெப்பர்ட்.அவரோடு இறங்கிய பேராசிரியர் தப்பித்தவறி பனி பிளவு ஏற்பட்டு கீழே விழவே கால் முறிகிறது.பற்றாக்குறைக்கு பனிகட்டியும் வேறு, உடைந்து தண்ணீரில் தத்தளிக்கிறார்.எப்படியோ நல்ல வேளையாக நாய்களின் உதவியோடு ஷெப்பர்ட் அவரை காப்பாற்றுகிறார்.இதற்கிடையே புயல் வேகம் அதிகரிக்கிறது.நாய்கள் காட்டுமிராண்டித்தனமாக அவ்விருவரையும் இழுத்து செல்கிறது.உடல் நலம் பாதிக்கப்படுகிறார் ஷெப்பர்ட். இறுதியாக, நாய்களின் அயராத உழைப்பால் நிலையத்துக்கு வந்து சேர்கிறார்கள்.

உடல் நலம் குன்றிய நிலையில், நாய்களை இங்கேயே விட்டுவிட்டு அனைவரும் கிளம்புகிறார்கள்.இவர்களை நல்லப்படி சேர்த்துவிட்டு, மீண்டும் வந்து நாய்களை அழைத்துவருவதாக வாக்குறுதியும் அளிக்கிறார்கள். ஆனால், நடந்தது என்ன ? கடும் பனிப்புயலால் தடை விதிக்கப்படுகிறது.யாரும் அந்த இடங்களுக்கு செல்ல முடியாதவாறு தடுக்கப்படுகிறது.நாய்கள் அங்கே..நாயகன் இங்கே !! உயிர்களை காப்பாற்றி பல செயல்களுக்கு உறுத்துணையாக விளங்கிய அந்த நாய்களை காப்பாற்றினார்களா ? இல்லை உயிர்பலிகள் ஏதேனும் நிகழ்ந்ததா ?? போன்ற பல கேள்விகளுக்கு விடைக்கான திரைப்படம் பார்ப்பதே உத்தமம்.

பொதுவாக நாய்களை மையப்படுத்தி வரும் படங்களை அதிகம் நான் பார்த்ததில்லை. கண்டவரை எனக்கு பிடித்த படங்களாக லாஸ்சி மற்றும் தெ எட்வெண்டுரஸ் ஓஃப் யெல்லோ டோக் ஆகியவற்றை சொல்லலாம்.பெரும்பாலான இந்த படங்களில் நாயகனை சிறுவனாக காட்டி, அவனுக்கு அந்த நாய் செய்யும் உதவிகளை சொல்லிருப்பார்கள்.அந்த வரிசையில் எயிட் பிளோ இதுவரை வந்த நாய் சம்பந்தபட்ட திரைப்படங்களில் சிறந்த படம்.மிருகங்கள் மீதான மனிதர்களின் சுய நலத்தை, நாய்களுக்கு உள்ள சிறந்த குணங்களை அவ்வளவு சிறப்பாக காட்டிருக்கிறார்கள்.

மெல்லிய மனதை உறையவைக்கும் சில்லென்ற ஒரு கதையை அதே போக்கில் விட்டு படமாக்கி இருப்பவர், ஐந்து முறை ஆஸ்கருக்கு பரிந்துரைக்கப்பட்டவரும் ஸ்பீர்பெர்க் அவர்களின் ஆஸ்தான தயாரிப்பாளர்களில் ஒருவரான ஃப்ரேங்க் மார்ஷல்.அநேகமாக இவருக்கு சர்வைவல், எட்வெண்ட்ச்சர் போன்ற கதைகளில் அதிக ஆர்வங்கள் இருக்கும் என நினைக்கிறேன். சில மாதங்களுக்கு முன்னர் எலைவ் என்ற படத்தை பார்க்க வாய்ப்பு கிட்டியது.ஒரு விமான விபத்தால் அலாஸ்கா தீவில் சிக்கி உயிருக்கு போராடும் ரக்பி ஆட்டக்காரர்களை பற்றியது அது.உண்மை சம்பத்தின் தழுவலில் வந்த அப்படத்துக்கு ஈடுக்கொடுத்து மனிதனுக்கும் நாய்களுக்குமான ஓர் அற்புத உறவை திரையில் காண்பித்துள்ளார் இயக்குனர்.

கதைனாயகனாக, அலட்டிக்கொள்ளாமல் கதைக்கு தேவையான நடிப்பை இயல்பாக வழங்கிருக்கிறார் Paul Walker.தான் வளர்ந்த நாய்களை தொட்டு தழுவி அரவணைக்கும் போதும், நீண்ட தூரமிட்டு தனது உயிர்களை நினைத்து வருந்தும்போது பாசத்தையும், பேராசிரியருடனான பயணத்தில் அவருக்கு ஆபத்து ஏற்படும் வேளையில் படப்பட உணர்வையும் குரல், முகம் என அனைத்தையும் தெளிவாக வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.

அதே போல கதைக்கு தேவையான துணைக் கதாபாத்திரத்தில் ஹீரோயின் Moon Bloodgood  போன்றவர்கள் தத்தம் நடிப்பில் ஒளி வீசியுள்ளனர்.அப்புறம், சும்மா சொல்லக்கூடாது நாய்கள் அத்தனையும் செம்ம பியுட்டி..

அழகான ஃபோட்டோகிராப்பிக் - அதன் மீதான எனது அலாதியம் மிக பெரியது.டிரைலர் பார்த்துவிட்டு வெறும் கேமராக்காகவே எத்தனையோ படங்களை பார்த்த அனுபவம் உண்டு..அதுவும் எயிட் பிளோ படத்தின் கதைச்சுருக்கத்தை படித்தவுடனே எப்படியும் பார்த்துவிட வேண்டும் என தோன்றிற்று.அதற்கு முதன்மை காரணம், அண்டார்ட்டிக்கா என்ற பெயரும் குளிரும்தான்.அலாஸ்கா, கிரின்லாந்து போன்ற இடங்களில் எடுக்கப்பட்ட இப்படத்தில் வரும் குளிரை நாமும் உணர்ந்திடும்படி செய்துள்ள ஒளிப்பதிவாளர் Don Burgess அவர்களுக்கு நன்றிகள்.

இந்த சாதாரணமான கதையை வெறும் மனிதர்களை காட்டியே எடுத்திருந்தால் மொக்கையாகிருக்கும். அதை தவிர்க்க, தனது எஜமானரை பிரிந்து ஏங்கி தவித்து உயிருக்கு போராடும் நாய்களின் சூழலை வசனங்கள் இன்றி சிறப்பாக எடுத்துரைக்கும் காட்சிகளை எடுத்திருக்கும் திரைக்கதையாளர், இயக்குனர் மற்றும் படக்குழுவினரை எவ்வளவு பாராட்டியும் தகும்.அதுவும் பிற்ப்பாதியில் நாய்களின் சாகசங்கள் அசத்தலாகவும் (பனிச்சிறுத்தை உடனான சண்டை உட்பட) இருக்கும்.கிளைமக்ஸ் என்னதான் ஓரளவு மகிழ்ச்சியானது என்றாலும் படம் முழுவதும் வரும் ஒரு விதமான மெல்லிய சோகம் நம்மையும் தொற்றிக்கொள்ளும். அச்சோகம் சுகமானதும் கூட...

நல்ல காலை, மாலை அல்லது இரவு நேர மழை வேளையில், வீட்டுக்குள் குளிர்ச்சாதனம் போட்டவாறு அல்லது ஜன்னல்களை திறந்துவிட்டவாறு பார்த்து ரசிப்பதற்கு ஏகுவான திரைப்படம் எயிட் பிளோ.அதுவும் நாய் வளர்ப்பவர்கள் மிஸ் செய்யக்கூடாத, சிறுவர்களோடு கட்டாயம் பார்க்க வேண்டிய சினிமா.

@@====================================@@@======================@

Eight Below (2006) : எட்டு ஹீரோக்கள்..ஒரு நாயகன்

@@====================================@@@======================@

The Evening Star (1996) உறவுகள் தொடர்க்கதை..

இதுவரை நான் பார்த்த ஹாலிவுட் படங்களில் மனதோறமாய் தங்கிய, மறக்க முடியாத படங்களில் டெர்ம்ஸ் ஒஃப் எண்டியர்மெண்ட் என்ற படத்தை சொல்லலாம்...மனித உறவுகள் முக்கியமாக தாய் மற்றும் மகளுக்கிடையிலான ஓர் அழகிய உறவை நினைவுகளாக தந்த படம்.பார்த்தது வெறும் ஒரு முறையே ஆனாலும் பல காட்சிகள் இன்றுவரை மனதிலே நிற்கின்றன.பல நாட்களுக்கு முன்னமே இந்த படத்தை பற்றி ஏற்கனவே சில வரிகளை பகிர்ந்துக்கொள்ள வாய்ப்பு கிடைத்தது.அந்த பதிவை படிக்காதவர்கள்..இங்கே சென்றுவிட்டு வரவும்..இந்த படத்தின் தொடர்ச்சியாக இரண்டாம் பாகமாக 1996-ஆம் ஆண்டு வெளியான தெ இவ்னிங் ஸ்டார் என்ற படத்தை சற்று நாட்களுக்கு முன்பு பார்க்க கிடைத்தது.அந்த அனுபவங்களே இன்றைய சிறு பார்வைகளாய்.

தெ இவ்னிங் ஸ்டார்: தெர்ம்ஸ் ஒஃப் எண்டியர்மெண்ட் திரைப்படத்தின் தொடர்ச்சியாக சுமார் 15 ஆண்டுகளுக்கு பிறகு இப்படம் தொடங்கிறது. மகளுக்கும் தாயுக்கும் உள்ள உறவை மென்மையாக எடுத்துரைத்த முதல் பாகத்தின் இறுதியில் மகள் மரணத்தை தழுவ, இரண்டாம் பாகம் தன்னுடைய இறந்துப் போன மகளின் இரண்டு மகன்கள் மற்றும் மகளுக்கும் பாட்டிக்கும் இடையிலான உறவை பற்றி விவரிக்கின்றது.Robert Harling என்பவரின் திரைக்கதை மற்றும் இயக்கத்தில் 1996-ஆம் வெளிவந்த படமிது..இதில் பிரபல நடிகை Shirley MacLaine, Aurora Greenway என்ற ஆஸ்கர் விருது பெற்றுக்கொடுத்த தன்னுடைய முந்தைய கதாபாத்திரத்திற்க்கு மீண்டும் உயிர்த்தர, இவருடைய மூன்று பேரப்பிள்ளைகளாக Juliette Lewis as Melanie Horton, Mackenzie Astin as Teddy Horton மற்றும் George Newbern as Tommy Horton ஆகியோர் நடித்திருக்கின்றனர்.மேலும், படத்தின் முக்கிய பாத்திரங்களில் Bill Paxton, Marion Ross, Ben Johnson மற்றும் பலர் படத்துக்கு மேலும் வலுச் சேர்த்துள்ளனர்.இதில், Rosie Dunlop என்ற ரொலில் சிறந்த நடிப்பை வெளிபடுத்திய Marion Ross, சிறந்த துணை நடிப்புக்காக கோல்டன் குளோப் விருதுக்கு பரிந்துரைக்கபட்டது குறிப்பிடதக்கதாகும்.

நீண்ட வருடங்களுக்கு முன்பு, எதிர்ப்பாராத விதமாக உங்களது ஒரே மகள் மரணமடைய, பாட்டி என்ற பாச பிணைப்பில் அவரது குழந்தைகளை பத்திரமாக வளர்க்கிறீர்கள்..காலங்கள் ஓட,  ஒருவர் வறுமை, சிறைச்சாலை என்று ஒவ்வொரு பிள்ளையும் வெவ்வேறான சூழ்நிலைகளில் பாதைகளில் செல்கிறார்கள்.உங்களுக்கோ இப்பொழுது வயதாகிவிட்டது..ஒரு பாட்டியாக உங்களது தவிப்புகள் என்ன? உணர்வுகள் என்ன? இது போன்ற நிறைய விஷயங்களை இத்திரைப்படம் பேசுகிறது.பாசம், சோகம், காதல், பரிவு, அக்கறை என்று பலதரபட்ட பாவங்களையும் நடிப்பையும் திரையில் வழங்கி மீண்டும் தான் ஒரு சிறந்த நடிகை என்று நிரூபித்துள்ளார் Shirley MacLaine.முதல் பாகத்தில் எப்படி ஜேக் நிக்கல்சனோ, அதுப்போல இந்த பாகத்தில் Bill Paxton, அவுராவின் அண்டை வீட்டு மனநல மருத்துவராகவும் தன்னை விட வயதில் மிகவும் மூத்த அவுராவின் குறுகிய கால காதலானாகவும் வந்து நகைச்சுவையோடு கலந்த சுவாரஸ்யமான நடிப்பை வெளிபடுத்தியுள்ளார்.

மேலும், இந்த படத்தில் Shirley MacLaine நடிக்கும்போது வயது ஏறக்குறைய 62 இருக்கும்.ஆனால் காதல் நடிப்பில் மட்டும்..ம்ம்..ம்ம்.கண்டிப்பாக ஷெர்லி மெக்லைனின் சிறந்த படங்களில் தெ இவ்னிங் ஸ்டார் இல்லையென்றாலும் மனதில் நிற்கும்படியான பேர்ஃபோமன்ஸை கொடுத்துள்ளார்.படத்தின் ஆனிவேறே இவரது நடிப்புதான்.படம் முடிந்த பிறகு இணையத்தில் தேடிய போது இந்த படத்துக்கு இவருக்கு பெரியளவில் எந்த விருதுகள் கிடைக்கவில்லை என்பது ஏமாற்றத்தை தந்தது.படத்தில் இன்னொரு சுவாரஸ்யம் ஜேக் நிக்கல்சன்தான்.டைட்டில் கார்டில் இவரது பெயர் வந்ததுமே இப்ப வருவாறு அப்புறம் வருவாறுன்னு  நம்பி, கடைசில கிளைமக்ஸ் முன்னாடி அதே பாத்திரத்தில் கொஞ்ச நிமிடங்கள் வந்தாலும் நிறைவான திருப்தியை தந்துவிட்டு போகிறார்.இவர் இதன் முந்தைய பாகத்துக்கு சிறந்த நடிப்பு - ஆஸ்கர் வென்றது குறிப்பிடதக்கது.இந்த படத்தையும் முதல் பாகத்தையும் இணைத்து பேசுவதோ ஒப்பிடுவதோ தவறு என்று நினைக்கிறேன்..முதல் பாகம் கொடுத்த அதே திருப்தியை கொடுக்க இந்த படம் தவறிவிட்டது என்பதே உண்மை..மற்றபடி டெர்ம்ஸ் ஒஃப் எண்டியர்மென்ட் பார்த்தவர்கள் கண்டிப்பாக் பார்க்க வேண்டும்..

முதல் படத்தோடு பார்க்கும் பொழுது, இது விமர்சக மற்றும் வசூல் ரீதியிலும் பலமாக மொத்து வாங்கிய படமிது.ஆனால் படம் எனக்கு பிடித்திருந்தது.மொத்தத்தில் காதல், சோகம், சிரிப்பு பார்ப்பவர்களை மிக எளிதாக கவரக்கூடிய படமிது..அப்படி எடுக்கிறேன் இப்படி எடுக்கிறேன் என்று சொல்லிவிட்டு ஒரிஜினல் படத்தின் பெயரை கெடுக்கும் படங்களோடு ஒப்பிடும்போது, இது எவ்வளவோ பரவாயில்லை என்றே மனதில் தோன்றியது.அனைவரும் கண்டிப்பாக பார்க்க வேண்டிய சீக்குவெல்..தெ இவ்னிங் ஸ்டார்.

.மீண்டும் அடுத்த பதிவில் சந்திக்கலாம்.அதுவரை நன்றி மற்றும் வணக்கம்.உங்கள் ஆதரோவோடு,

உலகம் அழிய இன்னும் 28 நாட்கள்..

@ Donnie Darko (2001) - United States

@ A Film By Richard Kelly

@ Starring : Jake Gyllenhaal, Jena Malone and Mary McDonnell

சக வலைப்பூ நண்பரான அருண் அவர்கள் பரிந்துரைத்த திரைப்படம்.ஒரு அட்டகாசமான திரில்லரை அறிமுகம் செய்து வைத்ததற்கே அவருக்கு நன்றி சொல்ல வேண்டும்.

Richard Kelly அவர்களது இயக்கத்தில் 2001-ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த இந்த சைக்கலோஜிக்கல் சைன்ஸ் ஃபிக்ஸ்ன் திரைப்படத்தில் Jake Gyllenhaal, Jena Malone and Mary McDonnell ஆகியோர் நடித்திருக்கின்றனர்.ஒரு வசீகரம் மிக்க டோனி என்ற ஸ்கூல் பையனுக்கு, தினமும் கனவிலோ அல்லது நிஜத்திலோ வந்து அவனது மனக்குழப்பங்களை தூண்டி. தொடர்ச்சியான குற்றங்களுக்கு ஆளாக்கும் ஃப்ரேங்க் என்ற முயலுக்கும் இடையிலான உறவை, விபரீதங்களை பேசும் படம்தான் டோனி டார்கோ.

மிக நிசப்தமாக கேமராவின் அழகியலுடன் தொடங்கும் இப்படம் போக போக கொடுக்கும் அதிர்வுகள் அதிகம்.டோனி டார்கோ என்பவராக வந்து கலக்கும் Jake Gyllenhaal, என்னமா நடிக்கிறாரு இந்த பையன்.வினோதமான முகப்பார்வையில் படம் முழுவதையுமே அலங்கரிக்கிறார்.. காரணம் தெரியவில்லை, இவரது நடிப்பை பார்க்கும்போது கஜினி படத்துல சூர்யாவை பார்த்த மாதிரியே இருந்தது.  

உலக அழிவை பற்றி எடுக்கப்பட்டிருக்கும் எத்தனையோ ஹாலிவுட் மசாலாக்களை பார்த்திருப்போம்..அதில் பெரும்பாலானவை, பிரமாண்டத்தை குறிவைத்து வெறும் அழிவை மட்டுமே விவரிக்கக்கூடியவை. ஆனால், இந்த படம்.. யெப்பா... பல விஷயங்களை ரொம்பவும் அசார்த்தியமாக விளக்குகிறது..உலக அழிவை முக்கியமாக டைம் டிராவலை மையமாக கொண்டு வந்த முதல் பத்து சிறந்த படங்களை பட்டியல் போட்டால் கண்டிப்பாக இதற்கு ஓர் இடம் உண்டு.

ஒரு திரை இயக்குனரின் முதல் படம் எப்போதுமே சிறப்பாக அமைவதென்பது சாதாரணமல்ல.காரணம் பல நேரங்களில் அது வெறும் முயற்சியாகவே முடிந்துவிடும்..ஆனால், இந்த படம் விமர்சக, ரசிகர்கள் ரீதியில் மிகச் சிறந்த அங்கிகாரத்தை பெற்று இருப்பது ஒரு நிமிடம் ஆச்சரியமடைய வைக்கின்றது.இயக்குனரான Richard Kelly ஒரு சாதனையை படைத்திருக்கிறார்.கதாபாத்திரம், கதை, காட்சியமைப்புகள் அதை கொண்டு சென்ற பாணி என்று அத்தனையிலும் புதுமையை புகுத்துகிறார்..

பொதுவாகவே, டீன் ஏஜ் பசங்களை வைத்து பண்ணும் படங்கள் காமெடியாகவோ, கிண்டல் கேலி, செக்ஸ் போன்ற பல அடல்டு விஷயங்கள் நிறையவே இருக்கும்.கெட்ட வார்த்தைகளுக்கு பஞ்சமே இருக்காது.கதையளவில் பெரிய மெனக்கிடலும் இல்லாமல் இருக்கும்.அன்றைய தேதி வசூலை குறிவைத்தே அனைத்து கச முசாக்கலும் புகுத்தப்பட்டிருக்கும்..சில வேளைகளில், அமெரிக்காவில் டோனி டார்க்கோ போன்ற அதிசயங்கள் நிகழ்வதுண்டு.இவ்வளவு ஒரு காம்பிளிக்கெட்டான கான்ஷெப்டை படமாக்க துணிந்த்தற்கே பாராட்ட வேண்டும்.ஒரு முறை பார்த்தால் புரியும் படியான திரைப்படம் இதுவல்ல..மீண்டும் மீண்டும் பார்த்து சிந்தனையை தூண்டக்கூடியது.இவரு யாரு ? இது ஏன் நடக்குது ? என்று மனதில் கேள்விகள் பிறந்திட வாய்ப்புகள் உண்டு.

 எந்தவொரு படைப்புக்கும் கிளைமக்ஸ்-தான் ஆணிவேர்.அதை சரியாக பார்த்து காயடித்தல் என்பது கஷ்டமான ஒன்று. பல வேளைகளில் திரைப்படங்களில் டிவிஸ்ட் என்பது

"அட போங்கடா, நான் ஏற்கனவே சொன்னேலே" , "டே என்னடா எடுத்துருக்காணுங்க" என்று இனம் புரியாமல் வெராயிட்டியாக மனம் கேட்கும்..சில படங்களில் "அடடே.இவ்வளவு யோசிக்கலாமா" , "இப்படியும் பண்ணலாமா" , "எப்படியில்லாம் கற்பனை பண்றாங்க" என்றும் தோன்றும்.டோனி டார்க்கோ இரண்டாவது வகையை சார்ந்தது.அதிகமாகவே சிந்திக்கவைத்து, மூடை கிரியட் பண்ணி, ஆர்வங்களை ரைஸ் செய்து கச்சிதமாக பொருந்தக்கூடியது.யூகிப்பதுக்கு நோ சான்ஸ்..அம்புட்டுதான்.

சினிமாவை நேசிப்பவர்கள், ஃப்ரீ டைமில் யோசிக்க எதுவும் இல்லாமல் அலைபவர்கள், வித்தியாசமான ஸ்டோரி, சப்ஜெக்ட் கொண்ட படங்களை தேடுபவர்கள் கட்டாயம் ஒன்னு, மூனு, ஐந்து முறையாவது பார்க்கக்கூடிய சைக்கலோஜிக்கல் திரில்லர் டோன்னி டார்க்கோ.டோனி டார்கோ திரைப்படத்தின் கதை மற்றும் சுவாரஸ்யங்களை மேலும் தெரிந்துக்கொள்ள விருபுவர்கள் நண்பர் அருண் அவர்கள் எழுதிய விமர்சனத்தை படிக்குமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன்..இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள்.

==================================================================

People have forgotten how to tell a story.Stories don’t have a middle or an end any more.

They usually have a beginning that never stops beginning.

                                   - Steven Spielberg @@

=====================================================================

உங்க ஆதரவோடு

Hugo (2011)..

வணக்கமுங்க..இவ்வளவு நாட்களாக என்னையும் மதித்து என்னுடைய எழுத்துக்கும் தொடர்ந்து ஆதரவு வழங்கும் எல்லா வாசகர்களுக்கும் எனது மனமார்ந்த நன்றிகள் மற்றும் வணக்கத்தை கூறிக்கொள்கிறேன்.. நீங்கள் அன்றி நான் யேது..வாங்க இன்றைய பார்வையை கொஞ்சம் பார்க்கலாம்..  

மார்ட்டின் ஸ்கார்சஸி என்னும் திரைக்கலைஞனின் மீது வெகுவான அபிப்ராயம் எனக்குள் எப்பொழுதும் உண்டு.அநேகமாக அது டாக்ஸி டிரைவர் கண்ட போது தொடங்கிருக்க வேண்டும்.இவரது படைப்புகள் ஒவ்வொன்றையும் நான் தங்க சுரங்கங்களாக எண்ணுகிறேன், மதிக்கிறேன்.அமெரிக்க சினிமாவுக்கு புது பரிணாமத்தை வழங்கி உலக தரத்துக்கு கொண்டு செல்ல வேண்டும் என்று எண்ணி பாடுப்பட்டு வரும் இயக்குனர்களில் ஸ்கார்சஸி முக்கியமானவர்.

அதற்கு இன்னொரு சான்றாக சென்ற வருடம் (2011) வெளிவந்து ஐந்து ஆஸ்கர்களை கொத்திக்கொண்டு பறந்த படைப்புதான் ஹூகோ..சரியாக ஒரு வருடத்துக்கு முன்பு, ஐஎம்டிபியில் இந்த படத்தலைப்பை படித்த போதே மனம் எங்கோ சிறகடித்தது. அந்த நான்கெழுத்து பெயர் எதையோ தீவிரமாக சொல்லப் போவதை உணர்ந்திருந்தது போலும்...

எதிர்ப்பார்ப்புகளுக்கு குறைகள் வைக்காது, இறந்துப்போன தன் தந்தைக்காக இயந்திர மனிதனை இயங்க வைக்கும் பணியை முழுமையாக்க போராடும் ஹூகோ காப்ரட் என்ற கதை நாயகனின் உணர்வுகளை தடைகள் இல்லாது, பலரும் மறந்துப்போன ஒரு சினிமா மேதையின் நினைவுகளை பகிர்ந்து ஓர் அழகான கதையை பதித்து செல்கிறது திரைப்படம்.

பரபரப்பான கதைக்களம், ஆஸ்தான நடிகர்களான டி காப்ரியோ, டி நீரோ ஆகிய அம்சங்கள் எதுவும் இல்லாது, சிறுவனை மையப்படுத்தி தனது அடுத்த படத்தை ஸ்கார்சஸி இயக்க போகிறார் என்ற செய்தி வந்ததும் பலரும் நம்பிருக்க மாட்டார்கள் (என்னையும் சேர்த்து).""அதுவும் அடிதடி, அரட்டைகள், ரத்தம், கெட்ட வார்த்தைகள் தவிர்த்து இயக்குனருக்கு படம் பண்ண தெரியாது..கண்டிப்பாக இது மொக்கை படமாதான் ஆகும்"" என்று சிலர் சொல்லிருந்தாலும் ஆச்சரிப்படுவதற்கில்லை.ஆனால், தன்னாலும் இது போன்ற சமச்சாரங்கள் இல்லாது சிறந்த படைப்பை தர முடியும் என்பதை குண்டுன் (1997), லாஸ்ட் டெம்பெட்டேஷன் ஒஃப் ஜீசஸ் கிரைஸ்ட் ஆகியவை மூலம் நிரூபித்தும் வருகிறார் என்பது அனைவரும் அறிந்த உண்மையே.அந்த வரிசையில் இன்னும் பத்தாண்டுகளுக்கு இயக்குனரின் பெயரை சொல்லும் வகைக்கேற்ப உருவெடுத்துள்ளது ஹுகோ திரைப்படம்.படத்தின் மிக முக்கியமான மூன்று கதாபாத்திரங்களாக ஹூகோ, ஜோர்க் மெல்லிய்ஸ், இசபெல்..

ஹுகோவாக Asa Butterfield - இந்த சின்ன பையனை பற்றி சொல்லாமல் விட்டால் இது நாள் வரை எழுதிய "பார்வைகளுக்கு" அர்த்தம் இல்லாமல் போய்விடும்.ஒரு பெரிய இயக்குனர், குழுவினரின் படத்தில் நடிக்கிறோம் என்ற சிறிய அச்சமும் முகத்தில் தெரியவில்லை.நல்ல இயல்பான நடிப்பை வெளிப்படுத்த முயற்சி செய்து சில இடங்களில் தோல்வியை அடைந்தாலும் அருமையான பங்களிப்பை திகட்டாமல் வழங்கிருக்கிறார்.ஒரு வகையில் படத்தின் முதுகெலும்பே இவரது தோளில்தான்.காரணம், கதையின் சாராம்சமான ஜார்ஜ் மெல்லியஸ் என்ற திரை மேதையை திரையில் அறிமுகப்படுத்தும் பணியே இவரதுதான்.

ஜோர்ஜ் மெல்லியஸாக பென் கிங்ஸ்லி - இவரது கதாபாத்திர சிறப்பை விவரிக்க தனி கட்டுரை போட வேண்டும்.சுருக்கமாக கூறின், சினிமாவின் தொடக்கக்காலத்துக்கு பயணிக்க வேண்டும்.குறிப்பாக, 1890, 1910, 1920 ஆண்டுகளில் சினிமாவில் பல டெக்னிக்கல் அம்சங்களை புகுத்திய ஜார்ஜ் மெல்லியஸ் என்ற ஃப்ரான்ஸ் நாட்டினரை நம்மில் எத்தனை சினிமா ரசிகர்கள் ஞாபகத்தில் கொண்டிருப்போம் என்பது பில்லியன் டோலர் கேள்விதான்.The Invention of Hugo Cabret என்ற புதினத்தின் தழுவலில் அந்த கேள்விக்கு சிறு விடையை தரும் படம்தான் ஹூகோ.நம்ம ஏழாம் அறிவில் நம்ம போதி தர்மரை போல முழுவதுமான மெல்லியஸின் வரலாற்றை இத்திரை சொல்லவில்லை எனினும் ஓரளவு அறிந்துக்கொள்வதற்கு துணைப் புரிந்துள்ளது என்பதே நிஜம்.அவரை பற்றிய வரலாற்றை அறிவதற்கு இங்கு செல்லவும்.அதோடு மெல்லியஸ் எடுத்த நூற்றுக்கணக்கான படங்களில், பல இன்று YOUTUBE -ல் கொட்டிக்கிடக்கிறது..அதையும் தரிசித்து விடுங்கள்.இல்லை அவரது ஆவி எழுந்துவந்துடும்.

இசபெல்லாக Chloë Grace Moretz - நாயகனின் தோழியாக வந்து தனது அழகான தோற்றத்தாலும் படப்படப்பான முக பாவனைகளாலும் மனதை அலங்கரிக்கிறார்.மேலும், கதைச்சூழல்களை மேம்படுத்தும் இணைக்கும் பாத்திரமாக வலம் வருகிறார்..இன்னும் சில ஆண்டுகளில் ஹிரோயின் ஆகினாலும் நோ டவுட். 

இவர்களைத் தவிர்த்து, எவன் கிடைப்பான் கைது செய்யலாம் என்ற குறிக்கோளில், கூடவே பிடிப்பதை மட்டுமே லட்சியமாக கொண்ட நாயை உடன் கொண்டு ஸ்டேஷனை சுற்றி வரும் ரயில்வே இன்ஸ்பெக்டர் Gustave கேரக்டரில் Sacha Baron Cohen..எந்த பையன் போனாலும் நண்டுக்கண்ணில் பார்ப்பதும், அனாதையாக ஒருவன் சிக்கிவிட்டால் குற்றங்களைச்சாட்டி அனாதை இல்லத்துக்கு அனுப்பி வைப்பதும் என இவரது அட்டகாசமான நடிப்பாற்றல் படமுழுவதும்.

பக்கத்தில் வருபவர்களை தள்ளிவிட்டு ஹூகோவை பிடிக்க துரட்டுவதும் பிறகு ரயில் கதவில் சிக்கிக்கொள்வதும், இறுக்கமான முகத்தில் பெண்ணை பார்த்ததும் சிரிக்க முயற்சிப்பதும் என பல சுவாரஸ்யங்களை அடக்கிய இவரது பாத்திரம், கதையை தொய்வில்லாது கொண்டு செல்ல உதவி செய்கிறது.சில நிமிடங்களே வரும் ஜூட் லா பாத்திரம் கூட மனதுக்கு நிறைவையே தருகிறது.

இந்த படத்தின் தயாரிப்பாளர்களில் ஒருவரான ஜானி டெப் பற்றி நமது நண்பர் JZ ஒரு தொடரே எழுதிக்காரு.அதையும் இந்த கிளிக் செய்து படிங்க ..ஐ..ஐ.இதானே வேணானு சொல்றது, இந்த பதிவு படிச்சு, பின்னூட்டம் முடிச்சுட்டு போங்க.ஓகே.

1920 ஆண்டுகளில் பேரிஸ் நகரம் - வியக்கத்தக்க விந்தையான கற்பனைகளை கண் முன்னே தெளித்துவிட்டு பிரமிக்க வைக்கிறது. "ஐ சே..இந்த படத்த திரையரங்குகளில் பார்க்காம போய்ட்டோமே" என்று நெஞ்சம் 20 நிமிடங்களுக்கு ஒரு முறை அலட்டிக்கொண்டது.அவ்வளவு நேர்த்தி.படக்குழுவினர்களின் ஆய்வும் உழைப்பும் முயற்சிகளும் கண்களுக்கு காட்சிகளின் ஊடே புலப்படுகிறது.படம் துவங்கியதும் உயரத்திலிருந்து கேமரா அப்படியே லாவகமாக ஊர்ந்துச்செல்ல இறுதியாக அந்த பையன் ஒளிந்திருக்கும் 4 எண்ணை கடிகாரத்தில் காட்டும்பொழுது "யெப்பா" என இருந்தது.இவ்வளவு அழகான ஒரு படத்தை சமீபத்தில் பார்த்ததாக நினைவில்லை. அவ்வளவு நிறைவு.படத்தின் மற்ற குறைகளை மறைக்கும் அளவுக்கு தயாரிக்கப்பட்டுள்ளது. 

"சினிமா ஒரு கனவு தொழிற்ச்சாலை" - எங்கேயோ எப்பொழுதோ படித்த ஞாபகம்.உண்மைதான் என்று என் மனம் இன்று குழப்பிக்கொள்கிறது. கடந்தக்கால குறிப்புகளை, எதிர்க்கால கனவுகளையும் கற்பனைகளையும், நிகழ்க்கால நடைமுறையையும் ஒன்றிணைக்கின்ற பாலமாக சினிமாவை கருதுகிறேன்.இதில் மாற்று கருத்துக்கள் பல இருக்கலாம்.ஆனால், நான் நம்பும் ஒன்று.அவைகளை ஒரு தடவை நினைத்து பார்க்க சொன்னது ஹூகோ திரைப்படம்.இன்றைய சூழலில் சினிமா அன்றைய காலத்தில் ஒரு வியப்பு.திரையில் ஒரு ரயில் வந்தால் எங்கே நம்மை வந்து மோதிவிடுமோ என்று பயந்த ரசிகர்களை கண் முன் கொண்டுவந்தது இப்படம்.இப்பொழுது இது போன்றவை நகைச்சுவையாக இருக்கலாம்.ஆனால், கடந்த நூற்றாண்டின் இணையற்ற கண்டுபிடிப்பாக விளங்கும் சினிமாவில் கடந்தக்கால நினைவுகள் திரைப்பட ரசிகர்களாக நமக்கு என்றுமே சுகம்தான்.

இறுதியாக ஹூகோ - மார்ட்டின் ஸ்கார்சஸியின் ஆகச்சிறந்த படமா ?? எவறேனும் கேட்டால் ?? இல்லை என்றே பதிலளிப்பேன்.ஏதோ ஒரு புள்ளியில் தொடங்கும் கதை வேறொரு திசையில் முடிவதுப்போல் அமைவதை தடுக்க முடியவில்லை.ஆனால், கடந்த நாற்பது வருடக்கால திரை வாழ்வில் எட்டிப்பார்க்காத, சொல்லிறாத களத்தை திரையில் முன்வைக்க முயன்றிருக்கிறார் ஸ்கார்சஸி.அவரது அனுபவமே அதனை நேர்த்தியான ஒன்றாக மாற்றிருக்கிறது. அதற்கு பக்க பலமாக விமர்சகர்களும் சினிமா புள்ளிகளுமே துணை நிற்கின்றனர்.இயக்குனர் ஜேம்ஸ் கேமரூன் இப்படத்தை பார்த்துவிட்டு கூறிய வார்த்தைகள் இவை "It is magical to watch. This is absolutely the best 3D cinematography I've ever seen."எத்தனை காலதாமதமானாலும் சரி, திரை ரசிகர்கள் ஒரு போதும் தவற விடக்கூடாத 3டி திரைப்படமாக ஹூகோவை..அனைவரும் கண்டுக்களிக்கும்படி கேட்டுக்கொள்கிறேன்.  

_____________________________________________________________

_____________________________________________________________

ஏண்டா இந்த படம் பார்க்குறதுக்காடா இவ்வளவு நாட்கள் ஆனது-ன்னு யாராவது கேட்கலாம்..கேட்கனும்.படம் பார்த்து சில மாதங்கள் ஆகினாலும், அதே டைமில் எழுதிய திரைப்பார்வை இது.தொடர்ந்து வெளியிட முடியாததால், இந்த வருடத்தின் இறுதி பதிவாக... உலகமெங்கும் வாழும் அன்பர்களுக்கு கிறிஸ்துமஸ் தின நல்வாழ்த்துக்களை தெரிவித்துக்கொண்டு விடைப்பெறுகிறேன்.நன்றி.  

உங்கள் ஆதரோவோடு,