A Walk To Remember : காதல் கனவாக..

காதலர்கள் இருவர், வழக்கமாக தெருவில் கைக் கோர்த்தப்படியே நடந்து சென்று கொண்டிருக்கிறார்கள்.. அவன் பேசி வர..அவள் முகம் ஏதோ சொல்கிறது..என்ன அது என தெரிவில்லை.ஆனால், அது ஏதோ பெரிய ஏமாற்றத்தை பிரதிப்பலிக்க போவதை கண்கள் நிரூபிக்கின்றன.

அதில் ஆண், "நீ என்ன உனது கல்லூரி படிப்பை எண்ணி வருத்தப்படுகிறாயா ?" என கேட்க, அவள் "இல்லை..நான் கல்லூரிக்கு எப்லிக்கேஷனே போடப்போவதில்லை" என பதிலளிக்கிறாள்.மௌனம் காக்காது உடனே அவள், "எனக்கு உடம்பு சரியில்லை" என்று கூறுகிறாள்.

சிந்திக்காத காதலன், "இருக்கட்டும் சரி, இப்போது உன்னை உனது வீட்டுக்கு..." என்று சொல்ல வந்ததில் குறுக்கிட்டவள் மீண்டும் "உடம்பு சரியில்லை..எனக்கு லியூக்கீமியா இருக்கிறது" என சட்டென சொல்லி முடிக்கிறாள்.முகம் மாற அவனும், சோகக்கடலான கண்களில் அவளும்...மனம் நிறைந்த சந்தேகத்துடன், குரலில் இல்லையென சொல்கிறான்."உனக்கு 18 வயதுதான் ஆகுகிறது..உனக்கு ஒன்றும் இல்லை, நீ ஆரோக்கியமாக இருக்கிறாய்" என்கிறான்.குரல் மங்கிய நிலையில்.

தனக்கு இந்த நோய் இருப்பது இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்பு தெரியவந்ததாகவும்..சிகிச்சை செய்யாமல் விட்டுவிட்டதாகவும் என்று, அத்தனை மரண ரகசியத்தையும் நான்கே வரிகளில் பேசி முடித்து ஓடுகிறாள்.

அவன் கலங்கி நிற்கிறான்..அவள் சொன்னதில் எது காதில் விழுந்ததோ இல்லையோ ?? அவள் தன்னை விட்டு போக போகிறாள் என்ற எண்ணமே அவனுக்கு இடியாகிறது.

வார்த்தைகளாக படிக்க மேலுள்ள சூழல் எப்படியோ.நான் அறியேன். ஆனால், படமாக பார்க்க தாக்கிவிட்டது.. அவ்வளவு மென்மையான காதல் சித்திரத்தில் சூறாவளியா என்ற எண்ணமே ஜாஸ்த்தியானது.இரவு தூங்கவும் லேட்டானது.அவ்வளவு எளிதாக மறக்கக்கூடிய படமல்ல இது என்பதை என் சின்னப்பிள்ளை மனம் பிறகே உணர்ந்துக்கொண்டது.

 1999 ஆம் ஆண்டு நிக்கோலஸ் ஸ்பார்க் அவர்கள் எழுதிய நாவலின் தழுவலில், அவனாக ஷான் வெஸ்ட் மற்றும் அவளாக மேண்டி மூர் முறையே லேண்டன் மற்றும் ஜெம்மி சுலிவன் என்ற கதாபாத்திரங்களில் வாழ, 2002ல் வெளிவந்த மெல்லிய சோகங்கள் பேசும் காதல் படைப்புதான் எ வாக் டூ ரிமேம்பெர்.அடாம் ஷாங்க்மான் இயக்க, கரேன் ஜன்ஸென் திரைக்கதையை புனைந்துள்ளார்.

தந்தையை பிரிந்து தன் தாயோடு வாழ்ந்து வரும் லேண்டனுக்கும் பாதிரியாரின் மகளான ஜெம்மி சுலிவனுக்கும் இடையில் நிகழும் சந்திப்புகளையும் பள்ளி காதலையும் பேசும் அழகோவியம்.இது போலான ஒரு அழகிய காதலை, கவியாக படத்தில் பார்த்து நீண்ட நாட்கள் ஆகிறது.லேண்டன் மற்றும் ஜெம்மி இருவரும் சந்தித்துக்கொள்ளும் காட்சிகளை எப்படி வர்ணிப்பது ? பார்த்து அனுபவிக்க வேண்டியதில் ஒன்று அது.

அவன் அவள் அருகில் செல்ல - அவள்

கண்ணம் சிவக்கும்...கவிப்பாடும்..

முத்தம் என்ற மௌன மொழியில்

ஜெம்மியாக மேண்டி மூர் : அழகிய தோற்றமும் கள்ளம் கபடமற்ற முகத்தோடும் படம் முழுக்க அவரிடத்தில் விழவைக்கிறார்..கூடவே அழுகையும் தருகிறார்.இனிமையான நடிப்பை பார்த்துள்ளேன்.இனிப்பை தரும் நடிப்பை முதல் முறையாக இவரால் அறிந்துக்கொண்டேன்.

லேண்டனாக ஷான் வெஸ்ட் : இவரது நடிப்பில் இதற்கு முன்னம் எந்த படமும் பார்த்ததில்லை.இனிமேல் பார்த்தாலும் மனம் முழுவது லேண்டானகவே தெரிவார் என்பது மட்டும் உறுதி.சிரிக்கிறதுக்கு விலை பேசும் இறுக்கமான முகத்தோடு காதல் வயப்படுவதும், தன் வாழ்க்கையையே மாற்றிய காதலி இறக்கப்போகிறாள் என்றதும் பகையாளியாக மதித்த தனது தந்தையை அனுகும் போதும் அருமையான நடிப்பின் வெளிப்பாடு.அதுவும் மேலே சொன்ன சூழலில் அவர்கள் இருவரது நடிப்பை பார்க்கனுமே அவ்வளவு இயல்பு.

சில திரைப்படங்களை அவ்வளவு சீக்கிரமாக மறந்துவிட முடிவதில்லை.அது போன்றவைகள் எத்தனை முறைகள் பார்த்தாலும் திகட்டாது. மென்மேலும், புது நினைவுள், கருத்துக்களை அது பதிவு செய்ய வேண்டும்.அதுவே என்னைப் பொருத்தவரையில் சிறந்த படைப்பாகும்.அது அத்தனையும் கொண்ட எ வாக் டூ ரிமேம்பரை இதுவரை ஐந்து முறை கண்டு விட்டேன்.மேலும், ரசிப்பேன் என்பது மட்டும் உறுதி.

என்னையும் காதலிக்க சொன்ன திரைப்படம் இது.காதலில் விழுவேனா என்பது சந்தேகம்தான்.. காரணம், காதல் என்னை காதலிக்கும் என்ற நம்பிக்கை எனக்கில்லை.எதிர்ப்பார்ப்பும் முற்றிலும் இல்லை, 

வாழ்க்கையில் ஏதோ ஒரு நிலையில் நம்மை விட்டு கடந்துப்போன உறவுகளை ரொம்பவும் எளிதாக மீட்டிப்பார்க்க உதவும் தருணங்களாக  ..உங்கள் மனதிலும் நடமாடக்கூடும்.

ஓர் அழகான படைப்பை தேடுபவர்கள், தங்களது பழைய காதலை அசைப்போட துடிப்பவர்கள், காதலிப்பவர்கள் இனிமையான காதலை திரையாக பார்க்க ஆவலோடு இருப்பவர்கள் கட்டாயம் இத்திரைப்படத்தை பார்க்க வேண்டும்.உண்மையான உள்ளத்து அன்பையே மையப்படுத்தி சொன்ன காதல் சித்திரம்.

Don't Torture a Duckling (1972) - Italy : இதுலாமா ஹாரரு ?

"ஆங்கில ஹாரர் படமெல்லாம் பார்த்து கிழிச்சிட்ட மாதிரி இத்தாலிக்கு தாவுறியேடா"-னு ஓரளவு உளரிகிட்டேதான் படத்தை பார்க்க தொடங்கினேன். நெடு நாட்களுக்கு முன்பே லூசியோ ஃபுல்ச்சி டைரக்டரை கேள்விப்பட்டு "சரி ஒரு படம் போடுவோம்" என்ற நினைப்பில்தான் டவுன்லோடே போட்டேன்..பலரும் அறிந்திராத படம் வேறு.நல்ல படமுன்னு ஒரு ரெண்டு விமர்சனம் படித்த தைரியத்தில் மதியம் பார்க்க ஆரம்பித்தேன்."ஏண்டா பார்த்தோம்கிற" எண்ணத்தை தவிர மற்ற எல்லாமே வந்தது..1972-ல் எடுக்கப்பட்ட சீரியல் கில்லிங் படமிது.

இத்தாலியில் அதிகமான மக்கள் தொகை இல்லாத ஊரது..எங்கும் சிறுவர்கள் ஊர்வலம்தான்...யாரோ ஒரு பெண் (வழக்கமான கூந்தலை விரித்துவுட்டு) ஏதோ ஒன்றை தோண்டுவதோடு டைட்டல் கார்டு ஓடுகிறது..கடைசியில் அவள் எடுப்பது மண்டை ஓடு..சரி ஏதோ ஆவி சமச்சாரமோ என திரைக்குள் நான் தலையை நீட்ட...சரி விடுங்க.

அங்கு தொடர்ந்து சிறுவர்கள் மர்ம்மமான முறையில் கொலை செய்யப்படுகின்றனர்.ஒன்று, ரெண்டு என்று லிஸ்ட்டு நீண்டுக்கொண்டு போகவே போலிஸும் விசாரனையில் தீவிரமாக இறங்குகிறது.பலரை விசாரித்து சந்தேகத்தின் பேரில் ஒரு முடிவே கட்டி சிலர் மீது பழி சுமத்தி "அவர்கள்தான் கொலைக்காரர்கள்" என்று போட்டும் தள்ளுகிறார்கள்..இருந்தும் தீருமோ ரத்த வாடை..கொலைகள் மட்டும் தொடர்கிறது..யார் அந்த கொலையாளி ? ஏன் கொள்கிறான் ? போன்ற கேள்விகளுக்கு படம் பார்க்க வேண்டுமென்று நான் ரெகுலரா சொல்லுவேந்தான்..இந்த பிறவில நீங்க இப்படத்தை பார்த்தீங்கனா பெரிய புண்ணியம் பண்ணதா ஆனாலும் ஆகும்..காரணம் முன்பே சொன்னதுதான்..பலரும் காணாத அதிசய படமிது.

 இத்தாலியின் ஹாரர், வில்லங்க சினிமா சரக்குகளை வெளிநாடுகளுக்கு பேக் பண்ணி அனுப்பி வைத்த சிறந்த பெயர்களான டாரியோ அர்ஜென்டோ போன்றோரின் வரிசையில் லூசியோ ஃபுல்ச்சி...ஒரு பக்கா சர்ச்சை பேர்விழின்னு நினைக்கிறேன்..இத்தாலி சினிமாவில் "Giallo" அப்படின்னு ஒரு வகை உண்டு..அதாவது அதில் ஹாரர், மிஸ்டரி, ஏன் எரோட்டிக் கூட அடங்கும்..உலகளவில் பலர் மத்தியில் ஃபேமஸும் கூட.அந்த வகையில் வந்த அக்மார்க் மாஸ்டர்பீஸ்களில் ஒரு பீஸாக இப்படம் குறிப்பிடபடுவது...என்னளவில் ஆச்சரியம்தான்...அது ஏனோ தெரில படம் எனக்கு பிடிக்கல..படத்தின் இடையில் ஒரு ஐந்து நிமிஷம் என்னை அறியாது உறங்கிட்டேன்..ஸ்லோவாக நகரும் காட்சிகள்...இந்த தலைமுறை ஆளான எனக்கு ஒரு வேளை ஏற்கனவே பார்த்த காட்சிகள் இருந்ததாலோ என்னவோ..ஒன்னும் புரில..

இந்த படத்தை எதிர்க்காலத்தில் எனக்கு பிடித்தாலும் பிடிக்கலாம்..ஏனா இன்னிக்கு பிடிக்காதது நாளைக்கு பிடிக்கலாம்..இல்லையா ? "இந்த படத்தையெல்லாம் பார்த்து எழுதி தள்ளி எங்களோட கழுத்த ஏண்டா அறுக்குறனு" அப்படினு நீங்க கேட்டாலும் கேட்கலாம்..நான் முன்னாடியே சொல்லிருந்தாலும் சொல்லிருப்பேன்..இல்லனா மேல பிளாக் டைட்டில் பாருங்க.."நான் பார்த்த படங்களின் அறிமுகமே இது எல்லாம்"..

ஓக்கே அப்புறம் அடுத்த பதிவில் மீட் பண்ணலாம்..சீ யூ.

Infernal Affairs (2002)

ஏறக்குறை ஒரு மாதத்திற்கு மேல் கடந்தாச்சு..ஒரு மாதம் == ஒரு பதிவென்றாவது எழுதிட்டு இருந்தேன்..பதிவுகள் Draft-டில் இருந்தாலும் ஏதோ சரிவர ரிலீஸ் கூட பண்ண முடியாது போய்விட்டது.சற்று ஒரு கம்ப்யூட்டர் கொளாரு வேறு.அதான் இப்ப புதுசா ஒரு பதிவு டைப் பண்ணி போடுறேன்..பிடித்தாலும் படிங்க..படிக்காட்டாலும் ஆதரிங்க.. 

==================================================================================

Infernal Affairs (2002) - Hong Kong

நீண்ட நாட்களாகவே ஹார்ட் டிஸ்க்கில் கிடந்து பார்த்த ஓர் அதிரடியான ஆக்சன் திரிலர்.நான்கு ஆஸ்கர்களை வென்ற, பலரும் அறிந்த தெ டிபார்ட்டெட் படம் உருவாவதற்கு மையப்புள்ளியாக அமைந்த ஒரிஜினல் படைப்பு இது.திரை உலகம் புகழும் ஸ்கார்சஸியே ஒரு ஹாங்க்காங் படத்தை ரீமேக் செய்ய வேண்டிய அவசியம் என்ன ? அவ்வளவு பெரிய அப்பாட்டேக்கரா இப்படம் ? இது போன்ற கேள்விகளோடுதான் பார்த்தேன்..

முன்னமே கதையை அறிந்த காரணமோ என்னமோ, தொடங்கிய 10 நிமிடங்களுக்கு மனம் ஒன்றவில்லை..அதற்கு பிறகு, சொல்லவா வேண்டும் ? திரைக்காட்சிகள் ஒவ்வொன்றும் சூடுப்பிடிக்கவே அது கடைசிவரை நிலைத்ததுதான் இயக்குனர்களான Wai-keung, Lau, Alan Mak அவர்களின் வெற்றி.    

கதை என்றளவில் பெரிதாக ஒன்றுமில்லை..ஆங்கில வெர்ஷனை பார்த்தவர்கள் அனைவருக்கும் தெரிந்ததுதான்..சுருக்கமான கூறின்...

ஊரிலே மிக பெரிய கடத்தல்க்கார வில்லன்..அதுல ரகசியமா வேலை செய்யும் ஒரு போலிஸ் (அதான் நம்ம ஹீரோ)..அதற்கு நேரெதிராக அந்த கும்பலை பிடிக்க பாடுப்படும் போலிஸ் குரூப்பில் ஒரு கருப்பு ஆடு..அதாங்க மெயின் வில்லன்..அவ்வளவுதான்..இங்கிருந்து அங்க..அங்கிருந்து இங்க என ஒருவருக்கொருவர் கடமையின் பேரில் தகவல்களை பரிமாறிக்கொள்கிறார்கள்..இறுதியில் என்ன நடந்தது..யாரை யாரெல்லாம் "போட்டாங்க" அதுதான் கதை..

ஹீரோ + வில்லன் என்பதெல்லாம் வெறும் கதையளவிலான அடையாளம்தான்..பட ரீதியில் திரைக்கதை செம்ம விறு விறுப்பாக நகர்த்தப்பட்டுள்ளது.. ஒரு காட்சியை கூட வீணடிக்காத வகையில் ஒவ்வொன்றையும் கதைக்காகவும் சுவாரஸ்யத்தை மேம்படுத்துவதற்காகவே பயன்படுத்தியுள்ளது சிறப்பம்சம்.ஒரே வரியில் சுலபமான கதை...தெளிவான திரைக்கதை..சுமார் ஒரு மணி 40 நிமிடங்கள் எந்த ரசிகனுக்கும் போரடிக்காமல் கொண்டு செல்வது என்பது நினைக்கும் வகையில் அவ்வளவு ஈஸியல்ல.பல நாட்டில் நன்மதிப்பும் வசூலும் பெற அதுக்கூட காரணமாக இருந்திருக்கலாம்.தற்சமயம் ரோட்டென் தொமொதோஸில் 95 சதவீதம் மற்றும் ஐஎம்டிபியில் 8.1 ஆகிய மதிப்பென்களை பெற்றுள்ளது.பற்றாக்குறைக்கு எம்பயர் மெகசீன், உலகின் சிறந்த 100 படங்களில் இப்படத்துக்கு 30ம் இடத்தை அறிவித்துள்ளது.

மொத்தத்தில் ஒரு நல்ல படம்..தெ டிபார்ட்டெட் படத்தோட ஒப்பிடும் போது கொஞ்சம் கம்மிதான் இருந்தாலும் பார்க்க வேண்டிய சினிமா என்பதில் சந்தேகமில்லை..நடிப்பு, கேமரா என்று பல படங்களுக்கு முன்னோடியா இருந்தாலும் இருக்கும்.படம் பிடித்தால் அதை தொடர்ந்து வந்த 2 பாகங்களை பார்த்துவிடுங்கள்...மோட்சம் கிடைக்கும்.

என்னதான் இருந்தாலும் ஸ்கார்சஸி ஸ்கார்சஸிதான்..ஒரு பெஸ்ட் அதாவது ஒரிஜினலை விட தரமான சூப்பரான படத்தை எவ்வண்ணம் ரீமெக் பண்ணனும் என்பதை அதிலும் எப்படி, என்னென்ன வித்தைகள் செய்யலாம் என்பதை படம் போட்டு காட்டிட்டார்.இதெல்லாம் பார்த்துமா இன்னும் மொக்கையா ரீமெக் எடுத்துகிட்டு இருக்காய்ங்க.பாவம்...

Carnage (2011) : பொலான்ஸ்கி எடுத்த டிராமா

என்றைக்குமே சுமார் ஓராண்டுக்குள் வெளிவந்த படங்களை பார்த்து ரசித்து எழுதியதாக ஞாபகம் இல்லை.பல நல்ல புதிய படங்களை தேர்ந்தெடுத்து ஜேக்கி சார், கருந்தேள் சார், சக நண்பர்களான அருண், ராஜ், ஹாலிவுட் ரசிகன், JZ, udanppirappe போன்றவர்கள் எழுதி கலக்கிவிடுகிறார்கள். இவர்கள் எழுதின பிறகு, நான் என்னத்த எழுதி கிழிக்க முடியும்.தல இருக்கும் போது வால் ஆடலாமா.சொல்லுங்க ? அதனால்தான் போதும்பா சாமின்னு, பழைய படங்களை பார்த்து எழுதிறது கூடிவிட்டது.(நெறைய பேர் பார்க்காத படம்னா கண்ணாப்பின்னானு பண்ணலாம் பாருங்க). உண்மையில், புதுப்படங்கள் பார்ப்பது குறைந்துவிட்டது.

 ஆனால் இந்த வருட ஆஸ்கருக்கு பிறகு, சென்ற வருடம் வெளிவந்த நல்ல படங்களை பார்க்க வேண்டும் என்ற அவா வந்துவிட்டது.அந்த வரிசையில் பார்த்த ஒன்றுதான் கார்னாஜ்.

பிரபல போலாந்து இயக்குனரான ரோமன் போலான்ஸ்கி-யின் அறிமுகம் சைனாடவுன் பார்த்தப் போது கிட்டியது.தெ பியானிஸ் திரைப்படம் இவரை எனது அபிமான இயக்குனர்களில் ஒன்றாக்கியது. பல சர்ச்சை, பிரச்சனைகளில் இருந்தும் கூட தொடர்ந்து அயராது நல் படைப்புகளை வழங்குவதற்கு உழைக்கும் சிறந்த திரைப்படைப்பாளர். அதனை மேலும் உறுதிப்படுத்தும் வகையில், வித்தியாசமாக அவர் உருவாக்கிய இன்னொரு அனுபவம்தான் கார்னாஜ்.யாஸ்மினா யாசா என்பவரது குறிப்பிடத்தக்க மேடை நாடகமான கோட் ஒஃப் கர்னஜ் - யை காமெடி டிராமாவாக திரைவடிவம் கொடுத்த படக்குழுவினரை எவ்வளவு பாராட்டியும் தகும்.

ஆஸ்கர் வென்றவர்களான ஜோடி ஃபொஸ்டெர் மற்றும் கேட் வின்ஸ்லெட்டை பிடிக்காத ஹாலிவுட் ரசிகர்கள் குறைவு.திரைக்கு திரை நல்ல நடிப்பை வழங்க நினைப்பவர்கள்.இவர்கள் இருவருக்கு இன்னும் ஒரு தீனியாக இப்படத்தை கூறலாம்.கூடவே கோல்டன் குளோப்புக்கு பரிந்துரைகளும் பெற்றுருக்கின்றனர். இவர்களுக்கு பக்கப்பலமாக Christoph Waltz, John C. Reilly ஆகிய ஆண் நடிகர்கள் கதைக்கு கூடுதல் வலு சேர்க்கின்றனர்.

லோக்கல் பார்க்கில் நிகழும் சண்டையில் சக்கார்த்தி என்ற சிறுவன் பேட் ஸ்டிக்கால் சக மாணவன் ஈதனை அடித்து பற்க்களை நொறுக்குவதோடு படம் துவங்குகிறது...பிறகு கதையென்ன என்று கேட்க்கிறீர்களா ?? அந்த சம்பவத்தின் காரணமாக இருத்தரப்பு பெற்றோரும் ஈதனின் அப்பார்ட்மெண்டில் கூடுகின்றனர்... அங்கு இவர்களுக்குள் நிகழும் உரையாடல்களே மொத்தப்படமும்..

அட..அப்படியா !!! அட ஆமாங்க.பேசுறதுல என்ன பெரிய ஆச்சரியம் ? ஆனால் அதை படமாக பார்க்கிறதில் புது அனுபவம்தான் இல்ல ?

ஈதனின் பெற்றோர்களாக வரும் ஜோடி ஃபோஸ்டர், மைக்கல் லொங்ஸ்டிரீட் மற்றும் சக்கார்த்தியின் தாய் தந்தையராக வரும் வின்ஸ்லெட், கிரிஸ்ட்டப் வால்ட்ஸ்.. இதுப் போன்ற சூழல்க்கதைக்கு சிறப்பான தேர்வு.கனிவு, கோபம், கருணை, படப்படப்பு என்று அத்தனை முகத்திலும் தெளிவான நடிப்பம்சங்கள் நாடகம் ஆடுகின்றன. உரையாடல்களில் உள்ள குரல் வெளிப்பாடுகளும், பாவனைகளும் கட்டாயம் பலரையும் கவரும் வண்ணம் எடுக்கப்பட்டுள்ளது.

அது முக்கியமாக ஃப்ரூட் கொப்லர் என்னும் ஒன்றை சாப்பிட்டுவிட்டு வின்ஸ்லெட் எடுக்கும் உவா..உவா இருக்கே..!! அதை யாராயிருந்தாலும் கட்டாயம் ரசிப்பர்.அதோடு அவரோட ஹஸ்பண்டா வருற வால்ட்ஸ் - Inglorious Basterds யாரால் மறக்க முடியும்.இதில் கைப்பேசி பிரியரா வந்து பிறகு, சுற்றி இருக்கிறவங்களை (என்னையும் சேர்த்துதான்) வெறி ஏத்தும் போது..நகைச்சுவை வெடி. அதே வரிசையில் இன்னும் பல குறிப்பிடத்தக்க சுவாரஸ்யங்கள்..இருத்தரப்பு தம்பதிகளும் ஒருவருக்கொருவர் குறை சொல்லிக் கொள்வதும், வாந்தி எடுத்த இடம், புத்தகம் முதலானவற்றில் வாசனை திரவியத்தை தெளிப்பதும், எல்லாம் முடிந்து இறுதியில் பைத்தியம் பிடித்ததுப்போல சிரித்து நடந்துக் கொள்வதும் என பல..என் சொல்ல..திரையில் நீங்கள் அதிகம் உணரலாம்.

ஒரு கட்டத்தில், இந்த படத்தை பொலான்ஸ்கி-தான் எடுத்தாரா என நெஞ்சம் தடுமாற வைத்துவிட்டது.தெ பியானிஸ்டில் மனதை உறுத்தியவர், சைனாடவுனில் மூக்கை கிழித்தவர் இதில் தனது மென்மையான இயக்கத்தால் நல்ல பொழுது போக்கு படமாக கர்னஜை நடிகர்களின் பங்களிப்பின் ஊடே அருமையாக வழங்கியிருக்கிறார்.நல்ல விமர்சனங்கள் எடுத்த வேளையில், கிடைத்த 10 பரிந்துரைகளில் வெனிஷில் லிட்டில் கோல்டன் பேர், சிறந்த திரைக்கதை : கோயா விருதுகள் உட்பட 4 விருதுகளை வென்றிருக்கிறது.

ஹாலிவுட்டில் இப்போதெல்லாம், ஆவோனா பிரமாண்டம், இல்லனா ஆக்சன், ஹாரர்கள் என்று சொன்ன விஷயங்களையே போலியாக பயன்ப்படுத்துவது என்பது அதிகரித்துக்கொண்டு வருகிறது. வசனங்களை கூட்டி, ஒரே சூழலை காட்சியாக உருவாக்கி வெளிப்புற அழகியலை  குறைக்கொண்டு ஏறக்குறைய சில செட்டுக்களில் படப்பிடிப்புகள் என்பது குதிரைக்கொம்பாக போய்க்கொண்டு வருகிறது.ஒரு 12 ஆங்க்ரி மென் (நல்லா படிங்க இது ஆங்க்ரி பேர்ட்ஸ் இல்ல), தெ ரோப், லைஃப் போட் போன்ற படங்கள் இனி அமெரிக்காவில் சாத்தியமில்லாத ஒன்றாகுமோ என்ற அறிக்குறையையும் உணர முடிகிறது.

ஏதோ போலாந்தில் பிறந்து : ஆங்கிலம் கற்றுக்கொண்டு : அமெரிக்கா உட்பட சில நாடுகளில் சர்ச்சைகளுக்கும் உண்டாகி இன்னும் சினிமாவை உயரிய கோணத்தில் பார்க்கும் ரோமன் போலன்ஸ்கி என்ற படைப்பாளியின் சிந்தனையில் உதித்த, அமெரிக்கா அற்ற ஆங்கில படமாக கர்னஜ், மேற்ச்சொன்ன அந்த குறையை நிறைவுப்படுத்த முயற்சித்திருப்பது குறிப்பிடதக்கது.

சுமார் ஒரு மணி நேரம் 20 நிமிடம் -  பெரிய இயக்குனர், நடிகர்கள் என்று எண்ணத்தில் அது, இது இருக்குமோ என்ற வேற எந்த எதிர்ப்பார்ப்புகளோடு ரசிகர் போனாலும் வெறும் வசனங்கள், நடிப்பு இவை இரண்டைத்தவிர வேறெதுவும் கிடையாது என்பதற்கு நான் சாட்சி..ஆனால், அத்தனையும் சுவாரஸ்யமானவை..யாராவது இருவர் உங்கள் வீட்டுக்கு வருகிறார்கள்.. ஒரு முக்கியமான விஷயத்தை பேச போகிறீர்கள்.அது தொடங்கவே, ஏதோ காரணமாக வெறுக்கிறீர்கள். வாய்ச்சண்டை ஏற்ப்படுகிறது..வெளியே போ என்று கூற முடியாமல்.. நீங்களும் விலக முடியாமல்..மப்பி மழுப்பும் உள்ளுக்குள் குழம்பும் அந்த நொடிகள், உணர்ச்சிகள் எப்படி இருக்கும்? அதுதான் கர்னஜ். 

எப்படியாயினும், ஆக்சன், திரில்லர், சஸ்பென்ஸ், ஹாரர் போன்ற ஹாலிவுட்டின் வழக்கமான வகைகளை கண்ணார கண்டு போரடித்தவர்களுக்கு ஓர் அருமையான வித்தியாசமான படம் வெயிட்டிங்க்..உடனே சென்று டவுன்லோட் அல்லது டிவிடி வாங்கி சப்டைட்டிலுடன் பாருங்கள்.

IMDB : 7.3 / 10
MY RATING : 7.5 / 10 : A Very Unusual Conversational Drama 

@@====================================@@@=================================@@

கர்னஜ் -  அன்றாட வாழ்க்கையின் நாடகம்..நம்பினால் சினிமா..

@====================================@@@==================================@@

              

உங்கள் ஆதரோவோடு,